Bezpieczeństwo i wygoda

slogan image 4Posiadamy duże, nowoczesne i atrakcyjne sale, urządzone zgodnie z potrzebami dzieci w różnym wieku. Każda z sal posiada własną toaletę, do której dzieci mają nieograniczony dostęp. 

Zdrowie na talerzu

slogan image 5Posiadamy własną kuchnię, w której przygotowywane są pyszne, domowe posiłki odpowiednio zbilansowane oraz uwzględniające potrzeby dietetyczne dzieci. 

Nauka przez zabawę

slogan image 1Stale rozszerzamy i bogacimy repertuar form i metod pracy z dziećmi dbajac o to aby przede wszystkim ucząc się dobrze się bawiły. 

1. Rozmowa na temat buźki. Popatrz na buźkę poniżej: Jak jest ta buźka? Co na niej widzisz?

2. ,,Łzy" - swobodna wypowiedź dziecka na temat tego, po co są łzy i skąd się biorą. W  razie potrzeby rodzic poszerza zasób wiedzy dzieci udzielając na ten temat informacji:

Łzy to substancja nawilżająca  i oczyszczająca, która chroni oko przed zarazkami. Łzy składają sie głównie z wody, niewielkiej ilości soli oraz substancji bakteriobójczych.Bez niej nos czy gałki oczne stałyby się łątwym wejściem do naszego organizmu groźnych bakterii. Na d oczami znajdują się dwa gruczoły,które nieustannie produkują łzy. Stamtąd łzy spływają kanalikami, a ich nadmiar jest odprowadzany do nosa. Dlatego, gdy płaczemy, musimy wydmuchać nos. Gdy oko zostaje podrażnione, łez jest tak dużo, że kanalki nnie nadążają ich odprowadzać. Oczy łzawią, na co nie mamy żadnego wpływu.Więcej łeż jest produkowanych wtedy, gdy przeżywamy silne emocje, np.: smutek, radość. Łzy pojawiają się na skutek tego, co czujemy, albo są wynikiem naszych myśli czy wspomnień. Płacz jest nam czasem bardzo potrzebny , działa pozytywnie na organizm:obniża ciśnienie krwi, dotlenia mózg, powoduje spadek napięcia emocjonalnego. Niektórzy uważają płacz za oznakę słabości, inni doceniają wrażliwośc płaczących. Niewątpliwie płacz jest naturalną reakcjąnaszego organizmu.

3.,,Gdy mi smutno, gdy mi źle" - giełda pomysłów: dziecko dzieli się pomysłami, co może zrobić, gdy jest smutny.

4. ,,Chłopaki nie płaczą" - próba wyjaśnienia przez dziecko, skąd sie wzięło takie powiedzenie i czy jest prawdziwe.

5. Zabawa językowa ,,Co to znaczy?"- rodzic wypowiada związek frazeologiczny (powiedzenie), dziecko próbuje go wyjaśnić, potem układa na stoliku tyle klocków ile wyrazów słychać w tym powiedzeniu:

czysty jak łza, krokodyle łzy, śmiać sie do łez, śmiać się przez łzy, tonąć we łzach, wyciskacz łez

6. Zabawa ,,Smutny - wesoły" - dziecko biega przy włączonej muzyce. Na przerwę w muzyce rodzic pokazuje dziecku buźkę smutną lub wesołą, a dziecko pokazuje odpowiednią minę.

7. Odczytaj na rysunku sylaby. Pokoloruj obrazek wg kodu.

 

1.Słuchanie wiersza Doroty Gellner ,,Zły humorek" 

Jestem dzisiaj zła jak osa! Gniew mam w oczach i we włosach!

Gniew wyłazi mi uszami i rozmawiać nie chcę z wami!

A dlaczego? Nie wiem sama.

Nie wie tata, nie wie mama...

Tupie nogą, drzwiami trzaskam i pod włos kocura głaskam.

Jak tupnęłam lewą nogą, nadepnęłam psu na ogon.

Nawet go nie przeprosiłam, taka zła okropnie byłam.

Mysz wyjrzała z mysiej nory:

-Co to znowu za humory?

Zawołałam: - Moja sprawa! Jesteś chyba zbyt ciekawa. 

Potrąciłam  stół i krzesło, co mam zrobić, by mi przeszło?!

wyszłam z domu na podwórze, wpakowałam sie w kałużę.

Widać, że mi gniew nie służy, skoro wpadłam do kałuży.

Siedzę w błocia, patrzę wkoło, wcale nie jest mi wesoło...

Nagle co to? Ktoś przystaje. Patrzcie! Rękę mi podaje.

To ktoś mały, tam ktoś duży - wyciągają mnie z kałuży.

Przyszedł pies i siadł koło mnie, mysz podała mi chusteczkę:

- Pobrudziłaś się troszeczkę!

Widzę, że się pobrudziłam, ale za to gniew zgubiłam.

Pewnie w błocie gdzieś została. Nie będę jej szukała.

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytanie: Co czuła dziewczynka? Z jakiego powodu czuła gniew? Jak się zachowywała?

2. Zabawa ,,Uczuciowa kostka" z wykorzystaniem kostki przygotowanej poprzedniego dnia: dziecko rzuca kostką , nazywa wylosowaną emocję. Nastepnie rodzic zadaje pytanie: Czy dziecko może odczuwać taką emocję. Na koniec zabawy dochodzą do wniosku, że dzieci odczuwają takie same emocje jak dorośli. 

3. Uzupełnianie karty pracy cz.4 str. 20a-  zgodnie z poleceniem

4. Zabawa ,,Moje emocje" - rodzic mówi dziecku zdania, opisujące różne zdarzenia, a dziecko mówi, jakie emocje poczułoby w takiej sytuacji:

- Ktoś zepsuł moją zabawkę.

-Mama mnie pochwaliła.

-Idę do dentysty.

-Biegnie do mnie duży pies.

-Mam dziś urodziny.

-Wylał mi się sok.

-Pierwszy raz jadę na wycieczkę bez rodziców.

-Jestem na placu zabaw, gdzie jest dużo dzieci.

5.Uzupełnianie karty pracy cz.4 str.20b - zgodnie z poleceniem

6.Praca plastyczna ,,Ja i moje emocje" - dziecko rysuje na dole kartki swoją postać. Nad swoją postacią dziecko rysuje dwie chmurki. W jednej rysuje, to co sprawia im radość, w drugiej - to co wywołuje u dziecka smutek.

7.Zabawa rodzinna:

- ,,Teart uczuć" - Jeden z członków rodziny przedstawia w formie pantomimy jakieś uczucie, pozostali zgadują

- ,,Lustro" - zabawa w parach, dziecko jest lustrem i wiernie kopiuje ruchy innego członka rodziny. Po chwili następuje zmiana ról.

co si kryje w sercu na dnie emocje

 

 

1. Praca z obrazkiem - ,,Księga zabaw z obrazkami" str. 66 i 67 (zgodnie z poleceniami) - dziecko odpowiada na pytania, rozpoznaje i nazywa instrumenty, nazywa muzyków, dzieli nazwy instrumentów na sylaby, doskonali spostrzeganie, rozszerza zasób słownictwa.

2. Zabawa- gra rodzinna ,,Kto pierwszy?" z wykorzystaniem Wyprawki n r28-30. Dziecko wypycha pionki: skrzypce, harfę, flet, pianino, fortepian, puzon. Ustawia je na planszy. Wersje gry:

a) Rodzic rzuca kostką, a grające dzieci (gracze) przesuwają instrumenty odpowiadające liczbie oczek na kostce, każdy na swojej karcie

b) Każde dziecko (gracz) wybiera jeden instrument, rodzic rzuca kostką. Porusza sią to dziecko, na które wskaże kostka. Wygrywa ten, kto pierwszy dotrze do mety.

c) Dzieci (gracze) grają indywidualnie, każdy we własny zakresie rzuca kostką i sprawdza, który instrument   dotrze do mety jako pierwszy.

3. Jaki to instrumet? Pokoloruj. 

 

TEMAT TYGODNIA: WRAŻENIA I UCZUCIA

ZAMIERZENIA WYCHOWAWCZE: 

-dziecko utrwala nazwy emocji, rozpoznaje i nazywa emocje własne oraz innych osób, zna sposoby radzenia sobie z negatywnymi emocjami,. 

-doskonali umiejętność wypowiadania się na określony temat, wyraża swoje emocje w formie  ekspresji plastycznej i ruchowej.

TEMATY DNIA:

1. EMOCJE - CO TO TAKIEGO?

2. JAKIE EMOCJE PRZEŻYWAJĄ PRZEDSZKOLAKI?

3. SKĄD SIĘ BIORĄ ŁZY?

4. JAK RADZIĆ SOBIE Z EMOCJAMI?

5. WCZUWAMY SIĘ W EMOCJE INNYCH.

 

Emocje - co to takiego? Poniedziałek, 18.05.2020 

1.Oglądanie planszy z emocjami, rozpoznawanie i nazywanie emocji. Pytamy dziecko: Czym są emocje? Jakie znasz emocje?(radość, smutek, złość, zdziwienie itp.)

 

 

 

2. Zabawa ,,Zgadnij" -  dziecko odlicza, mówiąc: ,,1...2...3.. minę pokaż ty" , a wtedy rodzic pokazuje dziecku jedną z emocji za pomocą mimiki twarzy.  Dziecko odgaduje nazwę emocji.

3.Uzupełnianie karty pracy cz.4 str. 19b zgodnie z poleceniem.

4.Zabawa ,,Emocjonalny autoportret" z wykorzystaniem małych lusterek - rodzic wymienia nazwę emocji np.: smutek, radość, zaskoczenie, przestraszenie, zagniewanie, a dziecko  mimiką wyraża tę emocję patrząc na siebie  w lusterku. 

5. Uzupełnianie karty pracy cz.4 str.  19a zgodnie z poleceniem: rysowanie drugiej połowy twarzy oraz kontynuowanie rytmu.

6. Gra ,,Dobble literowe" z wykorzystaniem kart z wyprawki nr 50-52 zgodnie z wcześniejszym opisem.

7. Wykonanie kostki emocji do wykorzystania  w zabawach w następnych dniach: szablon kostki należy wydrukować, wyciąć i skleić (dziecko przy dużej pomocy rodzica) . Szablony buziek też wydrukować, dziecko je koloruje, wycina, jedną buźkę do wyboru nakleja na jedną ściankę kostki. Ewentualnie można zwykłą  kostkę do gry okleić odpowiednimi emblematami  emocji.

 

PIĄTEK 15.05.2020r.-„Wkrainie muzyki”- „Gdzie słychać muzykę?”

- „Gdzie można usłyszeć muzykę?” – mapa myśli. Dziecko podaje swoje propozycje (miejsc typowych i nietypowych). W razie potrzeby zadajemy dodatkowe pytania, np. Jak nazywa się specjalne miejsce, gdzie można słuchać koncertów muzyki klasycznej? (filharmonia) Gdzie odbywają się przedstawienia, w których głównie słychać muzykę klasyczną i śpiew? (opera) Mogą to być również następujące propozycje: kościoły, szkoły muzyczne, internet, koncerty plenerowe itd.

        https://www.youtube.com/watch?v=_YRkwzEQ7gY Opera. Gdy Opera Drzwi Otwiera

- „Śpiewamy jak w operze” – naśladowanie mimiką, gestem i ruchem. Prezentujemy  dziecku na filmie dowolny utwór operowy np. Carmen . Zadaniem dziecka jest zabawa w mima i bezdźwięczne naśladowanie śpiewu operowego.

       https://www.youtube.com/watch?v=KJ_HHRJf0xg  Carmen – Habanera

- „Jak zapisać muzykę?” – burza mózgów, dzieci podają propozycję.   (podpowiadamy, że muzykę zapisuje się za pomocą nut i linii)                         https://www.youtube.com/watch?v=dUPNphXI5pQ Nauka Nut i Klucz Wiolinowy

- „Pięciolinia” – zabawa 

                                                                                                                                                               

              https://www.youtube.com/watch?v=QTk2FNbbrjQ   Pięciolinia i jej mieszkańcy

                                                                                                                                                                   

- „Trema” – rozmowa z dziećmi nt. tremy , zadajemy   pytania: Co to jest trema? Jakie to uczucie? Kiedy można odczuwać tremę  Co się z nami dzieje gdy czujemy tremę?  Czy wy kiedyś odczuwaliście tremę? W jakiej to było sytuacji? Czy było to przyjemne uczucie? Czy tremę można przezwyciężyć?      

- „Radzimy sobie z tremą” – ćwiczenie oddechowe- tłumaczymy dziecku, że jednym z dobrych sposobów na poradzenie sobie z tremą, niepokojem, zdenerwowaniem są ćwiczenia oddechowe. Proponujemy nauczenie się ćwiczeń oddechowych w oparciu o wierszyk motywacyjny.

 Rodzic recytuje wiersz, a dzieci wykonują ćwiczenie z zamkniętymi oczami, koncentrując się na własnym oddechu                         

Wiem, że to potrafię,  wszystko mi się uda.

Stoję mocno na dwóch nogach, ręce trzymam na udach.

Biorę głęboki wdech nosem, ręce unoszę do góry.

Wypuszczam ustami powietrze, znikają zwątpienia chmury.

I jeszcze raz wdech nosem i buzią wydech robię.

Rozluźniam się, czuję się lekko, mam już wiarę w sobie.

Poznaliśmy zawód: śpiewak(- czka) operowy(-a).   

https://www.youtube.com/watch?v=9wOAhmyTbRg  Baron cygański w Operze